Począwszy od dziewiętnastego wieku, gdy w 1897 roku został wydany utwór Drakula pióra Brama Stokera, opowiadający o perypetiach Hrabiego Vlada Drakuli transylwańskiego arystokraty, wampiry zagościły na stałe w kulturze ludzkiej. Legendy o potwornych ludziach zabijających innych i żywiący się ludzką krwią krążyły w opowieściach i legendach od bardzo dawna. Przypisywano im oprócz pożądania ludzkiej krwi szereg nadzwyczajnych cech i umiejętności. To, że musza mieć ciut inne uzębienie(sławetne kły), aby wgryzać się w szyje ofiar i wysysać z nich życiodajny dla nich płyn rozumiało się samo przez się, ale już to, że potrafią np. czytać w myślach, przewidywać przyszłość, hipnotyzować ludzi, lub manipulować ich uczuciami, poruszać się w bardzo szybki, niezauważalny sposób, lewitować itd. itd. to już wymysły autorów wg swoich potrzeb. To samo dotyczy wyglądu. W miarę potrzeb fabuły aparycja tych osobników jest zmienna. Niektóre są obrzydliwie paskudne śmierdzące zgnilizną z odpadającymi kawałkami gnijącego ciała, a inne nieziemsko piękne, wydzielające wspaniałą woń mającą kusić śmiertelników i ułatwiać im polowanie. Także i cechy psychiczne są bardzo zróżnicowane; niektóre w ogóle nie mają uczuć wyższych i jedynym ich priorytetem jest to, aby zaspokoić żądzę krwi, inne nienawidzą tego, czym się stali i próbują nie wyrządzać ludziom krzywdy żywiąc się zwierzęcą posoką. Kino i telewizja stały się ostatnio areną, na której wampiry i inne fantastyczne stwory (wilkołaki np.)goszczą nader często…
Do małego miasteczka gdzieś na krańcu Stanów Zjednoczonych przybywa nieśmiała, niezdarna nastolatka, aby zamieszkać u ojca…jest zagubiona…wprawdzie zna miasteczko, bo przyjeżdżała tu na wakacje, ale teraz ma także tu chodzić do szkoły…w poprzedniej szkole nie należała do najpopularniejszych osób, nie miała przyjaciół…a tu już w pierwszy dzień...
Edward Cullen został zmieniony w wampira przez lekarza podczas epidemii grypy pierwszej połowie dwudziestego wieku…lekarzowi tak bardzo zależało na zachowaniu go przy życiu, że zrobił to jakby trochę wbrew sobie…lekarz oczywiście też był wampirem, ale nigdy tego nie zaakceptował i nigdy nie robił krzywdy ludziom, a wręcz przeciwnie zawsze im...
Przyjacielem Belli z dzieciństwa był troszkę od niej młodszy chłopak z rezerwatu indiańskiego Jacob. Gdy dziewczyna zamieszkała u ojca odnowili przyjaźń i dosyć często się spotykali…Edwardowi nie za bardzo się to podobało, ale był na tyle tolerancyjny, że nie próbował swojej ukochanej w żaden sposób ograniczać…no chyba, że chodziło o jej...
Ciekawe witryny internetowe: nuty na flet - parias